Φιλμικές εικόνες


I

Άδειο φιλμικό κάδρο
όλα υποτονικά
η μηχανή του νου
φυλακίζει θαρρείς
απροσδιόριστα και ακατάληπτα
πλάνα
κάποιων ασπρόμαυρων ταινιών του Βέντερς.
Άδειοι χώροι
έρημοι άνθρωποι
κι όμως στο βάθος του τοπίου
όλα γίνονται θάλασσα.
Θάλασσα ,απέραντη έρημος …

II


Σκοτάδι
το φιλμικό κάδρο
φωτίζεται ξάφνου αχνά
δυο φιγούρες διαγράφονται
στο παράθυρο της λευκής οθόνης
τα πρόσωπα παραμένουν θολά
σαν δυο σκιές
κανένα λεπτό χαρακτηριστικό
του προσώπου τους
δεν διακρίνεται
σήμερα δεν είμαστε τίποτα παραπάνω
από σταγόνες σκοτάδι
μες το άπλετο εκτυφλωτικό φως
σήμερα δεν είμαστε τίποτα παραπάνω
από δυο μαύρες θάλασσες
στο απέραντο σύμπαν.
III


Δυο φιγούρες
μια κοπέλα και ένας νεαρός άνδρας
δεμένοι με ένα αόρατο σκοινί
σαν μαριονέτες
πορεύονται αργά
και βασανιστικά
μέσα σε ένα ολάνθιστο τοπίο
με βυσσινιές.
Τα χλωμά πρόσωπά τους
έρχονται
σε μια τεράστια αντίθεση
με το φως που λούζει το τοπίο.
Είναι που μια μέρα
μια αόρατη κλωστή σπάει
είναι που η αγάπη
γίνεται σιωπή.
Δεν υπάρχει φωνή
Δεν υπάρχεις εσύ
μόνο μια σκιά
κι η ψυχή σου
μια τσαλαπατημένη
σπάνια πεταλούδα
που την παρασέρνει ο άνεμος.

Εμπνευσμένα από τις ταινίες:

Paris-Texas του Wim Wenders,

Reconstruction του Christoffer Boe,

The Dolls του Takeshi Citano

Χωρίς κατηγορία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s